Ir al contenido
Bible Notetaker

Lamentations 5

La numeración de la Septuaginta puede ser diferente. Las filas comparan números de versículo y pueden contener pasajes distintos. Las notas pertenecen a la primera edición.

RVALXX
RVA
LXX
1
ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: ve y mira nuestro oprobio.
Μνήσθητι Κύριε, ὅ, τι ἐγενήθη ἡμῖν· ἐπίβλεψον, καὶ ἴδε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν.
2
Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, nuestras casas á forasteros.
Κληρονομία ἡμῶν μετεστράθη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις.
3
Huérfanos somos sin padre, nuestras madres como viudas.
Ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν, οὐχ ὑπάρχει πατὴρ, μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι.
4
Nuestra agua bebemos por dinero; nuestra leña por precio compramos.
Ὕδωρ ἡμῶν ἐν ἀργυρίῳ ἐπίομεν, ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν·
5
Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.
ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν.
6
Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.
Αἴγυπτος ἔδωκε χεῖρα, Ἀσσοὺρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν.
7
Nuestros padres pecaron, y son muertos; y nosotros llevamos sus castigos.
Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάρχουσιν, ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν.
8
Siervos se enseñorearon de nosotros; no hubo quien de su mano nos librase.
Δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν, λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
9
Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan delante del cuchillo del desierto.
Ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν, ἀπὸ προσώπου ῥομφαίας τῆς ἐρήμου.
10
Nuestra piel se ennegreció como un horno á causa del ardor del hambre.
Τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελιώθη, συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ.
11
Violaron á las mujeres en Sión, á las vírgenes en las ciudades de Judá.
Γυναῖκας ἐν Σιὼν ἐταπείνωσαν, παρθένους ἐν πόλεσιν Ἰούδα.
12
A los príncipes colgaron por su mano; no respetaron el rostro de los viejos.
Ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν ἐκρεμάσθησαν, πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν.
13
Llevaron los mozos á moler, y los muchachos desfallecieron en la leña.
Ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον, καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν.
14
Los ancianos cesaron de la puerta, los mancebos de sus canciones.
Καὶ πρεσβύται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν, ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν.
15
Cesó el gozo de nuestro corazón; nuestro corro se tornó en luto.
Κατέλυσε χαρὰ καρδίας ἡμῶν, ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν·
16
Cayó la corona de nuestra cabeza: ¡ay ahora de nosotros! porque pecamos.
Ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὲ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν.
17
Por esto fué entristecido nuestro corazón, por esto se entenebrecieron nuestros ojos:
Περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδύνη, ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν, περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
18
Por el monte de Sión que está asolado; zorras andan en él.
Ἐπʼ ὄρος Σιὼν, ὅτι ἠφανίσθη, ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ.
19
Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: tu trono de generación en generación.
Σὺ δὲ Κύριε εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις, ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
20
¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, y nos dejarás por largos días?
Ἱνατί εἰς νῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν, καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν;
21
Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: renueva nuestros días como al principio.
Ἐπίστρεψον ἡμᾶς Κύριε πρὸς σὲ, καὶ ἐπιστραφησόμεθα· καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν.
22
Porque repeliendo nos has desechado; te has airado contra nosotros en gran manera.
Ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς, ὠργίσθης ἐφʼ ἡμᾶς ἕως σθόδρα.